خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آمد و غیر یار نگذاشتآتش اثری ز خار نگذاشت
۲
تیغ تو فکند سر ز هر تنیک دوش بزیر بار نگذاشت
۳
دل را افسرد آه سردمزاتش گده یک شرار نگذاشت
۴
بودم منظور کنج چشمیچشم بد روزگار نگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۲