خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بی‌او صفا هرگز ندیده استلبم بی‌او نوا هرگز ندیده است
۲
من آن حاجت طلب در کوی عشقمکه تأثیر از دعا هرگز ندیده است
۳
نشاید خواندم بلبل که آن گلنوا زین بی‌نوا هرگز ندیده است
۴
مرا عشق تو در راهی فکنده استکه رهرو رهنما هرگز ندیده است
صفحهٔ ۱ از ۲