خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن جوری که از باد خزان بر گل گذشتانتقام آن ستم باشد که بر بلبل گذشت
۲
کرده مرغان چمن را غیرتش آشفته حالبازپنداری صبا بر طره سنبل گذشت
۳
زیر آب از گریهام نبود کنون طاق سپهربارها سیل سرشگم از سر این پل گذشت
۴
در چمن آن بلبل افسردهام کز دل مرابرنیامد ناله زاری و فصل گل گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲