خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم کز آتش جان‌سوز غم نخواهد ماندبه من نماند و به دلدار هم نخواهد ماند
۲
بساز با لب خشک و نه قطره جوی نه بحرکه در محیط جهان بیش و کم نخواهد ماند
۳
حذر ز آتش آهم که افکند کز تاببه بحر در جگر بحر نم نخواهد ماند
۴
به محفل تو عزیزان چنین شوند ار خارکسی ز محترمان محترم نخواهد ماند
صفحهٔ ۱ از ۲