خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهستزلف سیه زو چرا بدر دو تا هست
۲
روی چو ماه تو گرچه مایهٔ نور استموی سیاه تو گرچه اصل گناهست
۳
شاه بتانی و عاشقانت سپاهندماه زمینی و آسمانت کلاهست
۴
رسم چنانست که ماه راه نمایدچونکه ز ماه تو خلق گمشده راهست
صفحهٔ ۱ از ۲