خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردم بسر کویت دیوانه چنین بایدسرگشته یک شمعم پروانه چنین باید
۲
از جای نمیرفتم از صد خم و کارم ساختچشم تو بیک گردش پیمانه چنین باید
۳
نه بام و نه در دارد در گشته سرای ماشرمنده سیلابست ویرانه چنین باید
۴
یک لحظه نگیرد اشک جا در صفِ چشمانماز کثرت غلطانی دردانه چنین باید
صفحهٔ ۱ از ۲