خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگو عشاق را وقتی دلی بودکجا دل عقده بس مشکلی بود
۲
دلم دانسته در دام تو افتادتو پنداری که صید غافلی بود
۳
بخاک از عشق بردم آن حکایتکزو آرایش هر محفلی بود
۴
بگردابی که عشق افکند و کشتمچه شد کز دور پیدا ساحلی بود
صفحهٔ ۱ از ۲