خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرودم را به جرگ بلبلان رنگ دگر باشدکه من مرغ دگر آهنگم آهنگ دگر باشد
۲
ز یمن فقر خاکستر نشینی نشکند شانمکه من شاه دگر اورنگم اورنگ دگر باشد
۳
مجو پایان درین وادی که هر فرسنگ را کانجابانجام آوری آغاز فرسنگ دگر باشد
۴
درین بستان‌سرا هر تنگدل را غنچه‌سان دیدمبتنگی چون دل من کی دل تنگ دگر باشد
صفحهٔ ۱ از ۳