خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ساغر می بدست گیرددل از کف هر که هست گیرد
۲
در میکده دست میفروشستدستی که هزار دست گیرد
۳
رسمیست کهن که شحنه عشقهشیار بجای مست گیرد
۴
دانسته مزاج نازک گلمرغی که ترانه پست گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲