خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز آنکه کرد ز عشقت خراب خانه خویشکدام مرغ ز هم ریخت آشیانه خویش
۲
سزد چو لیلی و مجنون من و تو گر نازیمز حسن و عشق بعهد خود و زمانه خویش
۳
به بحر عشق منم آن صدف که نیست مرابجز کف تهی از گوهر یگانه خویش
۴
بمزرعی که نروید ز بیم برق گیاهکنم برای چه در زیر خاک دانه خویش
صفحهٔ ۱ از ۲