خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خونم نریزد، آن غمزهٔ مشکلصیاد زیرک، من صید غافل
۲
از قرب جانان، ما را چه حاصلبحرش در آغوش، لب تشنه ساحل
۳
خیزد چه در عشق، از دست و پاییکان مانده بر سر، این رفته در گل
۴
خنجر کشیده، حشمت ز مژگانجان‌ها تپیده، در خون چو بسمل
صفحهٔ ۱ از ۳