خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم در باغ دیدم عندلیبی از ملالسرکشیده در فراز گلبنی بر زیر بال
۲
گاه می‌شد از فغان خاموش و گاهی می‌کشیداز ته دل ناله زاری ازو کردم سوال
۳
کز گلت باشد چو ساز و برگ وصل آماده چیستدم‌به‌دم این ناله گفت آن عندلیب عجز نال
۴
گرچه در وصلم گریزم از فغان نبود که هستبیم هجران ناله‌فرمای من آشفته‌حال
صفحهٔ ۱ از ۲