خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارا کجا یاران کنند آزار یاران بیش از ایندشمن نه‌ای خصمی مکن با دوستداران بیش از این
۲
سنگین ز دردت بار من آسوده تو از کار منباشند یاران یار من در فکر یاران بیش از این
۳
خاکم سموم قهر تو بر باد داد ای تندخوآتش نه‌ای تندی مکن با خاک‌ساران بیش از این
۴
چندم ز تو ای نخل تر نبود به جز حسرت ثمرز امیدگاهان برخورند امیدواران بیش از این
صفحهٔ ۱ از ۳