خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کف پیاله به گلشن روم چسان بی‌توچه خون چه باده چه گلخن چه گلستان بی‌تو
۲
چه گلبنی تو که هر سو برد سراسیمهدلم چو طایر گم کرده آشیان بی‌تو
۳
چه گل ز وصل توام بشکفد مرا که گذشتبهار عمر به بی‌برگی خزان بی‌تو
۴
بیا که با تو مرا زیستن دمی خوشترهزار مرتبه از عمر جاودان بی‌تو
صفحهٔ ۱ از ۳