خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به غربت یوسف من به زندان وطن ماندهپسر گم کرده‌ای در گوشه بیت‌الحزن مانده
۲
حلالش باد با یاران غربت عشرت ار گاهیکسی آید به یاد او را که بی‌کس در وطن مانده
۳
چه سازم گرنه از خود دور ازو قالب تهی سازمچه کار آید مرا این زندگی جان رفته تن مانده
۴
نخواهم دور از آن گل زیست امروز است یا فرداکه خالی آشیان عندلیبی در چمن مانده
صفحهٔ ۱ از ۲