خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهر پرسیدنم ای مایهٔ ناز آمده‌ایبنده‌ات من که عجب بنده‌نواز آمده‌ای
۲
تا به گنجشک دل ما چه رسد آه که تومژه گیرنده‌تر از چنگل باز آمده‌ای
۳
سرو من اینقدر این سرکشی و ناز چراگر به دلجویی ارباب نیاز آمده‌ای
۴
چه به جا از من غارت‌زده مانده است که تورفته و دین و دلم برده و باز آمده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳