خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمان دارد ز ناز و سرکشی گل می‌کند کاریوزین غافل که آخر آه بلبل می‌کند کاری
۲
دلم خون شد ز هجران و نیم نومید از وصلشکه از حد چون رود صبر و تحمل می‌کند کاری
۳
طریق مهر باید حسن را در دلبری ورنهنه سحر زلف و نه نیرنگ کاکل می‌کند کاری
۴
سلیمان گو به ما ننماید این شوکت که از همتبه چشم مور ما عرض تجمل می‌کند کاری
صفحهٔ ۱ از ۲