خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزدکه تا مگر دلم از صحبتش بپرهیزد
۲
گهی ز طیره‌گری نکته‌ای دراندازدگهی به بلعجبی فتنه‌ای برانگیزد
۳
به هیچ وقت به بازی کرشمه‌ای نکندکه صدهزار دل از غمزه درنیاویزد
۴
گهی کزو به نفورم بر من آید زودگهش چو خوانم با من به قصد بستیزد
صفحهٔ ۱ از ۳