خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر گردی روا باشد دلم غمگین چرا باشدجهان پر خوبرویانند آن کن کت روا باشد
۲
ترا گر من بوم شاید وگر نه هم روا باشدترا چون من فراوانند مرا چون تو کجا باشد
۳
جفاهای تو نزد من مکافاتش به جا باشدولیکن آن کند هر کس که از اصلش سزا باشد
۴
نگویند ای مسلمانان هرانکو مبتلا باشدنباشد مبتلا الا خداوند بلا باشد
صفحهٔ ۱ از ۲