خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زینهار ای یار ِگلرخ زینهاربیگنه بر من مکن تیزی چو خار
۲
لالهٔ خود رویم از فرقت مکنحجرهٔ من ز اشک خون چون لالهزار
۳
چون شکوفه گرد بدعهدی مگردتا مگر باقی بمانی چون چنار
۴
چون بنفشه خفتهام در خدمتتپس مَدارَم چون بنفشه سوگوار
صفحهٔ ۱ از ۴