خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه ز رقیبِ ناخوشستیبا خلوت او مرا خوشستی
۲
گر جمله بلا ز عشق بودیحقا که همه بلا خوشستی
۳
گر نه ز جفا جدایی افتداز دوست مرا جفا خوشستی
۴
مردم ز وفا رسد به مقصودور نه چه سبب وفا خوشستی
صفحهٔ ۱ از ۲