خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا می ده و نمی کم گیروز سر زلف خود خمی کم گیر
۲
گر به یک دم بمانده‌ای در دامجستی از دام پس دمی کم گیر
۳
رو که عیسی دلیل و همره تستره همی رو تو مریمی کم گیر
۴
عالمی علم بر تو جمع شدستعلم باقیست عالمی کم گیر
صفحهٔ ۱ از ۲