خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست چمن گرفت سر زلف آن نگارتا مشکبوی گشت چمن همچو نوبهار
۲
گر زانکه نوبهار ندارد به زیر زلفپس در چمن به زلف چرا گشت مشکبار
۳
بستان و باغ گاه نظاره به چشم خلقچرخی است بر زمین و بهشتی است آشکار
۴
گر در بهشت و چرخ رسد آفت فنابستان و باغ بس بود از هر دو یادگار
صفحهٔ ۱ از ۱۲