خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگه رقم کنم به تو عذر گناه راریزم چو خامه از مژه خون سیاه را
۲
شاید که شرم ذلت ما را گران خرندآن جا که خرمنی است بها برگ کاه را
۳
مطرب ره سماع به آهنگ می زندصوفی خانقاه غلط کرده راه را
۴
آن عارفان که در رمضان باده می خورندبینند در زلال قدح عکس ماه را
صفحهٔ ۱ از ۳