خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیستم بس که به تدبیر خود از خامیهارفت نام و نسبم در سر خودکامیها
۲
ورع و شیب زبون خم ایامم کردیاد دوران جوانی و میْآشامیها
۳
طایری نیست که تاری ز منش برپا نیستصید یک مرغ نکردم ز کهندامیها
۴
روز عشرت به صداع سر مخمور گذشتتر نگردید دماغم ز تنکجامیها
صفحهٔ ۱ از ۳