خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن که شب داد توبه ام ز شرابامشبم باز دید مست و خراب
۲
لب ساغر چنان زنم بوسهکه درآرم حریف را از خواب
۳
مزه کز راح آتشین گیرمخاک را در دهان بگردد آب
۴
عضو عضوم پرند از مستیکاهلی ها همه شوند شتاب
صفحهٔ ۱ از ۳