خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه دل مبند و چو بو بر هوا متاببر گل سوار باش و عنان از صبا متاب
۲
آمیزش از صلاح دو یک دل به هم رسدجایی که تار میل نباشد دو تا متاب
۳
هرگز خضر به تشنه زلال بقا ندادمس به امیدواری این کیمیا متاب
۴
شوقی اگر نجات ز خودبینی ات دهدبگریز و رخ ز آینه هم بر قفا متاب
صفحهٔ ۱ از ۳