خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن استهرکه می گیرد شناور را به دریا دشمن است
۲
هر که را دل در درون شادست با بیرون چه کارشمع را خلوت نگهبان است و صحرا دشمن است
۳
خود مگر از در درآیی ورنه از ما تا به توصد بیابانست و در هر گام صد جا دشمن است
۴
دل آن آزرده تر داریم کازارش کنندخصمی خود می کند هرکس که با ما دشمن است
صفحهٔ ۱ از ۲