خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوقی به کمالست و وصالی به دوامستامروز به ما منزلت عشق تمامست
۲
بر صوفی بی وجد وبالست عبادتبر شیشه که خالی ست ز می سجده حرامست
۳
دادیم به معشوقه و می دنیی و دین رابدنام شدن در دو جهان غایت نامست
۴
احیای شب ما و صبوحی حریفانمهتاب همه روزن و صبح همه بامست
صفحهٔ ۱ از ۳