خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کند گیتی وفایی با وفاداران خوش استزندگانی با عزیزان، عیش با یاران خوش است
۲
محنتِ شب‌گیر با شوقِ حَرم دشوار نیستگر بیادت بگذرد شب‌های بیداران خوش است
۳
نرگسِ شوخِ تو مست از نالهٔ شب‌گیر ماستمی‌فروشان را سر از غوغای می‌خواران خوش است
۴
مال و عصمت را زلیخا بد درین سودا نباختماهِ کنعان بردن از خیلِ خریداران خوش است
صفحهٔ ۱ از ۳