خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین قدح، شمع شبستان این استمونس خلوت مستان این است
۲
پر ترک ده که به ذوقی برسیممرکبم تا به گلستان این است
۳
باش تا سجده میخانه کنیمکعبه باده پرستان این است
۴
غافل از طوق صراحی مگذردست زن مروه مستان این است
صفحهٔ ۱ از ۳