خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بختم این بس که مشتری شده دوستهرچه خلقم بها نهند نکوست
۲
نشکنم رنگ رخ چو مستسقیآب هرکس به قدر ظرف سبوست
۳
در بر ارباب ذوق کم بندنداثر قبض و بسط در ابروست
۴
قطع دنیا نمی شود چه کنم؟قو مور و جستن از سر جوست
صفحهٔ ۱ از ۳