خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که جمعست غم بی سر و سامانی نیستفکر جمعیت اگر نیست پریشانی نیست
۲
بیضه در جنگل شهباز نهد طایر مندر فضایی که منم بال و پرافشانی نیست
۳
گر کنم یاد ز بتخانه مرا عیب مکنهر که را حب وطن نیست مسلمانی نیست
۴
لاابالی شو و دریاب فراخی نشاطچند در تنگی مشرب که فراوانی نیست
صفحهٔ ۱ از ۳