خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچجایی که عطای تو بود کفر و خطا هیچ
۲
نرخ نظر حسن قبول تو بلند استریزیم دل ار بر سر دل تا به سما هیچ
۳
با قهر تو علت نه و با مهر بهانهآن را که مراد تو بلا خواست دعا هیچ
۴
گر بهره ای از خلق و سرشت تو ندارندخاک پی روح القدس و آب بقا هیچ
صفحهٔ ۱ از ۳