خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشدرحمی نمی نمایند تا جان به لب نباشد
۲
با صد امید خواندند کز انتظار سوزندچون در نمی گشایند کاش این طلب نباشد
۳
صهبای راز دادند سرمست شوق کردندگویند لب گشودن شرط ادب نباشد
۴
من یک سبب ندارم وز کبر بر در بختیک مدعا نسازند تا صد سبب نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲