خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله را نیست اثر کز تو شکایت داردورنه ما گرم دعاییم و سرایت دارد
۲
مرده را زنده نماید دم ما بوالعجبانآتش از گرمی ما چشم حمایت دارد
۳
ذوق هر مرغ به اندازه پرواز خود استعشقبازی نبود هرچه نهایت دارد
۴
عمل صالح و طالح به جوی نستانندهرکجا کار تعلق به عنایت دارد
صفحهٔ ۱ از ۲