خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستندقرابه بر سر ابر بهار بشکستند
۲
چمن پیاله کش است و صبا قدح پیمایمعاشران صبوحی ز خواب برجستند
۳
به زیر خرقه نهان باده می خورد صوفیحکیم و عارف و زاهد همه ازین دستند
۴
جهان و عیش خضر حرف قاف سیمرغستدر حریم فنا زن که نیستان هستند
صفحهٔ ۱ از ۳