خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گرددنظر خوبست اما دل غبارآلود می‌گردد
۲
ز کاوش‌های مژگان تو پرخون دیده‌ای دارمکه گر شویم به آب بحر خون‌آلود می‌گردد
۳
دلم را کرده ذوقت خوش دگر نگذارم از دستشدهد تا باز ذوقی دست غم فرسود می‌گردد
۴
تو گر برهم زنی سودای دل، نازی زیان داریمرا سرمایه دنیا و دین نابود می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۲