خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم از عشق در وجود آمدعشق معمار هست و بود آمد
۲
در بشر کبریای عشق نمودملک از عجز در سجود آمد
۳
رد شد از صدر بارگاه شهودآن که در کار ما حسود آمد
۴
عشق بر تخت از زبر نگریستعقل و لوح و قلم فرود آمد
صفحهٔ ۱ از ۳