خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آردچو آتش دیر می‌ماند سمندر بار می‌آرد
۲
تو درخواه از قضا چندان که فیروزی شود روزیبه بخت ار در ببندی اختر از دیوار می‌آرد
۳
به هند خط جمال یار سودایی عجب داردهمه اقرار ایمان کرده و انکار می‌آرد
۴
مسلمان عاشق رخسار و هندو واله حسنشموحد بین که با هم مصحف و زنّار می‌آرد
صفحهٔ ۱ از ۲