خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشان آن که کردم قطع امید از دیار خودنهادم در حریم کوی او سنگ مزار خود
۲
برهمن از صنم برگشت و حاجی از حرم آمدمن و اخلاص و عرض بندگی و کوی یار خود
۳
تو خواهی کافری دان طاعتم خواهی مسلمانیمرا کاریست با صدق دل امیدوار خود
۴
خلل گر در بنای دین و ایمانم شود سهلستندارم نقص در بنیاد عهد استوار خود
صفحهٔ ۱ از ۲