خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنوز راه نگاهم به بام و در ندهندکبوتری که بیاموختند سر ندهند
۲
خراب نرگس سنگین دلان سرمستمکه بر طریق نظر مهر را گذر ندهند
۳
ز غم به گونه زرین شدم چه چاره کنمقبول صحبت صاحبدلان به زر ندهند
۴
ازین گشاده جبینان ثبات عیش مجوکه گل دهند به خروار و یک ثمر ندهند
صفحهٔ ۱ از ۳