خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت شد سبزه فرش در پیچدابر خرگه به یکدگر پیچد
۲
آفتاب از کمین برآرد سرپنجه ابر باد برپیچد
۳
مسند سبزه نخل بگذاردز افسر غنچه شاخ سر پیچد
۴
همه ذرات خاک بت گر راتار زنار بر کمر پیچد
صفحهٔ ۱ از ۳