خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محبت با دل غم دیده الفت بیشتر گیردچراغی را که دودی هست در سر زود درگیرد
۲
پس از وارستگی ها بیشتر گشتم گرفتارشچو صیدی جست صیادش ز اول سخت تر گیرد
۳
محبت بیشتر قائم شود چون بشکند پیمانشکوفه اول افشاند درخت، آنگه ثمر گیرد
۴
اگر بادی وزد، مشتاق را شور سماع آردوگر بویی رسد مخمور را مستی ز سر گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲