خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمدوان کافر بیگانه به من خویش برآمد
۲
نیش سیهم گرچه نمود آن صف مژگاننوشین نگهی از عقب نیش برآمد
۳
چشمش ز کمان خانه ابرو به من انداختهر تیر که چالاکتر از کیش برآمد
۴
اقبال دو گیتی به کلاه نمدی بوددیهیم شه از خانه درویش برآمد
صفحهٔ ۱ از ۳