خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد دگر به صلح و در فتنه باز کردصلحی به مصلحت پی جنگ دراز کرد
۲
شد عمر و سرگرانی او برطرف نشدبر من به قدر مرتبه عشق ناز کرد
۳
خود را به کام دشمن خود دید آن که اوبا دوستان تغافل دشمن نواز کرد
۴
چشم طمع بدوز که از در قسمت کسانهرکس گشود دیده به حسرت فراز کرد
صفحهٔ ۱ از ۲