خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آیداجابت از در و بامم به استماع آید
۲
میی است در خم شوقم که گر به جوش رودهزار ذره و پروانه در سماع آید
۳
چنان به نالش من روزگار خوش داردکه گر خموش شوم به سر نزاع آید
۴
به بیع عشوه برم جان که مست ناز مرااهانتی است که خود بر متاع آید
صفحهٔ ۱ از ۳