خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خونم ار بر خاک ریزی نقض پیمان کی شودخاکم ار زین در برون ریزی پریشان کی شود
۲
گرمی اهل محبت از دم گرم منستناله ام تا نشنود بلبل غزلخوان کی شود
۳
شوربختی را چه سازم چاره نتوان ساختنچون نمک بر ریش آید در نمکدان کی شود
۴
بازوی ما دلخراشان را کمندی لازم استهرچه دست ما رسد در وی گریبان کی شود
صفحهٔ ۱ از ۳