خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را نور رحمت از وداع جان فرو گیردشهادت خانه ام را پرتو ایمان فرو گیرد
۲
دل پرحسرتی دارم که هر سو چشم بگشایمسرشک حسرتم از دیده تا دامان فرو گیرد
۳
ز بس ساید به هم در کیش طاقت ناوک آهمخراش سینه ام را سونش پیکان فرو گیرد
۴
ز خرسندی مدان گر بی تو بر بستر نهم پهلوسرم را اضطراب از زانوی حرمان فرو گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲