خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا کز بس هجوم گریه ام در دامن آویزدسر دست نگارینم نگار از گردن آویزد
۲
چنان در دست آویزم به دل گرمی و دمسازیکه در هنگام جان بازی به دشمن دشمن آویزد
۳
نسازد بوی یوسف دیده یعقوب را روشناگر عشق زلیخایش نه در پیراهن آویزد
۴
مقیم کوی تو بی روی تو با بلبلی ماندکه صیادش به ماه دی قفس در گلشن آویزد
صفحهٔ ۱ از ۳